Categorieën
Wedstrijdverslagen
Laatste keer in 2024
Afgelopen zaterdag 7 september werd alweer het laatste Debutantentoernooi van het seizoen 2024 gespeeld. Leerlingen van o.a. Roderick, Stephen en Jan als ook een aantal gasten die eerder aan deze wedstrijd hadden meegedaan, meldden zich rond half 2 in het clubhuis. Niet heel veel maar toch 11 enthousiaste beginners (of ‘herintreders’) luisterden geïnteresseerd naar het welkomstpraatje van organisatrice Yvonne Tuin. Zeker voor beginners altijd interessant omdat Yvon in haar speech altijd een aantal regels en aanwijzingen geeft die voor de onervaren deelnemers voor nu en in de toekomst van groot belang kunnen zijn. Klokslag twee uur trokken de deelnemers met hun begeleiders, Hans van Santen, Trudy van Sloten, Gert Weijman, Gerard Stevens en Gea Noë, vanaf de diverse holes om wat wedstrijdervaring op te doen. Ik mocht Ilja en Patrick begeleiden. Ilja had na 10 jaar niet gespeeld te hebben de clubs weer uit de schuur gehaald en Patrick had sinds kort baanpermissie. Altijd leuk om te zien hoe de deelnemers op onze pas veranderde en ook best wel moeilijke baan zich soms vergissen in bijvoorbeeld de afstanden of terechtkomen in het vele water dat er op onze baan is. De wedstrijdleiding had besloten deze keer de 2e 9 holes te spelen. Extra moeilijk was de nieuwe hole 16 (de green op de heuvel) die de slagen bij de beide heren dan ook flink deed oplopen. Moet er wel bij vermelden dat deze green nog niet helemaal klaar is en dus moeilijk te spelen, ook voor de ervaren spelers. Maar leuk was het weer deze middag, uiteraard ook na afloop wanneer de prijzen waren uitgereikt en de ervaringen uitgewisseld worden. Hopelijk komen we volgend jaar weer deze succesvolle toernooien tegen in de planning! Gea Noë
Zonnige slotdag op de vernieuwde baan
Afgelopen maandag hebben we alweer de laatste Herenmiddag van het jaar gespeeld. Het was ook de eerste keer dat we de nieuwe baanlayout hebben getest. Helaas was de nieuwe green nog niet in gebruik, dus moesten we gebruikmaken van een tijdelijke hole. Met een heerlijk zonnetje liepen om 13.00 uur 22 heren de baan in. De Neary stond vandaag op de nieuwe hole 1. Hier kon je ook goed zien hoeveel ballen er in het water worden geslagen. Twee duikers waren bezig om de voorraad lake balls weer aan te vullen. Elke duik leverde een krat vol ballen op, en toen ze vertrokken, bezweek de buggy bijna onder het gewicht van alle verzamelde ballen.
Laatste wedstrijd
Na een drukke werkdag, douchen, omkleden en een hap eten erin, gauw naar de golfbaan. Op het parkeerterrein kwam Hans Schouten me al tegemoet met de woorden: 'Ah Quino, jij bent er gelukkig wel'. Wat bleek, helaas waren er toch weer mensen die het op het laatste moment lieten afweten en dit zorgde weer voor een hoop gedoe voor de organisatie. Flights her-indelen, puzzelen met de buggy's en als kers op de taart een volledig omgebouwde baan, wat nog enige extra uitleg vereiste. Het was al niet zeker of we het gingen redden voordat de duisternis in zou vallen. Aangekomen bij hole 3 (voormalige hole 4) werd ik begroet door Gerard Stevens. Even later kwam Peter Jager er bij en vanaf de andere kant kwam Hans Schouten aangelopen met een kennelijk verdwaalde Wil van den Hoogen. Gauw beginnen nu. De organisatie was erin geslaagd om toch de 'nieuwe' baan op de kaarten te verwerken zodat de stroke index en vooral de nieuwe afstanden bekend waren. Dus gewoon stableford verrekening. Helaas kon Wil in haar spel ook niet helemaal de juiste route vinden, maar ze bleef doorvechten. Peter wilde na het eerste rondje al stoppen, want het was nu echt al te donker waarop Gerard droog opmerkte dat hij misschien zijn zonnebril af moest zetten, dit hielp. Ondergetekende wist merkwaardig genoeg zijn bal droog te houden en recht te slaan wat resulteerde in een overwinning voor de dag, samen met Michel Liverani, beide 40 stableford punten. De beste tweede ronde gaf nu de doorslag en zo werd ik eerste met twee strakke rondjes van 20 punten. De Neary stond op hole 8/17 die tegenwoordig nog maar 70 meter lang is en werd na diverse verbeteringen gewonnen door Astrid Bonefaas. Er vielen 7 birdies: Wien Philips, Peter van den Hoogen, Tiny Scholten, Mieke van der Linden, Quino van der Velden en 2x voor Gert Weijman. Uitslag 30 augustus 5. Henk Wierenga 4. Martin Scholten 3. Gerard Stevens 2. Michel Liverani 1. Quino van der Velden Uitslag overall 3. Jacqueline vd Linde met 74 punten 2. Michel Liverani met 76 punten 1. Mieke vd Linde met 81 punten Zij mocht dan ook de prachtige wisseltrofee mee naar huis nemen. Dank aan de organisatie voor deze gezellige avonden. Op naar het Weesper Open! Quino van der Velden
Texas-scrambelen is leuk zegt Max Dolfin
Echt leuk en ook populair, dus alle holes bezet. Bij Texas Scramble is het de bedoeling dat alle spelers in een flight afslaan en daarna samen de beste bal kiezen, waarna vanaf die plek alle spelers verder spelen met hun eigen bal en dat gaat zo door totdat de bal in de hole ligt. Als extraatje geldt dan ook nog dat van iedere speler in een flight driemaal een bal vanaf de tee moet worden gebruikt, dus dat vraagt om tactisch en technisch spel van allemaal. Ik werd ingedeeld bij Francisca Veldhuizen, Pim Rijnders en Roy Bihari. Zelf hadden we geen moment de indruk dat we geweldig goed speelden maar slecht ging het ook niet en als team deden we het goed, zelfs zo goed dat Francisca haar plannen om slechts 9 holes te lopen liet varen en de volle 18 holes uitliep; bovendien zat de stemming er prima in en werkte het weer ook nog mee.
'Zagen jullie waar mijn bal heenging?'
'Zagen jullie waar mijn bal heenging?' Het water droop van mijn pet in mijn ogen en kraag; de grijze regenlucht maakte het bijna onmogelijk de bal goed te volgen. 'Een beetje op rechts, dacht ik, maar halverwege was ik ‘m ook kwijt'. Mijn flightgenoten deden echt wel hun best. Terwijl ik dacht dat ik de bal goed uit het natte gras van de par 4 teebox had geslagen. Gelukkig was dat ook zo, maar dat zag je pas bij de green. De Par 4 wedstrijd mocht zich niet verheugen in de gunst van de (weer)goden. Nadat het al een keer was uitgesteld, viel het nu precies op het moment dat een regenfront Weesp passeerde. 15 dapperen trotseerden de nattigheid en konden toch genieten van de zes uitdagende par 4 holes die de wedstrijdcommissie had uitgezet. Bijzonder om onze baan eens op deze manier te beleven. Vooral de dogleg van hole 2 (onze normale holes 3 + 4) was een uitdaging. Na één ronde van 6 was iedereen doorweekt en vonden we het welletjes, maar hadden wij toch een erg leuk rondje gelopen dat absoluut naar meer smaakt. Dat gold ook voor de borrel in een warm clubhuis. Onze flight leverde de (bijna bovenmenselijke) prestatie van een redelijke score en daarmee de drie hoogste herenscores (Maarten de Haas met 11, Gert Weijman en en Peter Jager met 10) én Mieke van der Linden als beste dame. Birdies waren er van Hans van Santen en mijzelf. U begrijpt dat we niet kunnen wachten op de volgende editie. Dank aan de Wedstrijdcommissie; jullie inzet om zes par 4 holes uit te zetten had een mooie zomeravond verdiend! Volgend jaar hopelijk. Maarten de Haas
De instuif van 21 augustus
Na een lange tijd niet meer meegedaan te hebben met de instuif vandaag eindelijk weer van de partij. Het was leuk om zoveel oude bekenden te zien. Een mooie dag om te golfen: niet te warm, blauwe lucht en af en toe een wolk, prachtige Hollandse luchten. Wel een harde wind. Waren er daarom zoveel birdies? Vandaag 30 instuivers. De organisatie was in handen van Loes en Wien Philips en zij kozen deze keer voor een vossenjacht, speelvorm Strokeplay max. 5. Na afloop van de wedstrijd kreeg elke deelnemer een kopie van de kaart van de vos. Had je het zelfde aantal slagen als de vos dan verdiende je twee punten. Eén slag meer of minder dan de score van de vos: één punt. Alle overige scores leverden niets meer op.
Met kunst- en vliegwerk
Vrijdag 9 augustus vond het jaarlijks terugkerend evenement het 'Extern toernooi' plaats. Dit jaar was er een keuze om 18 holes of 9 holes te spelen. Samen met mijn flightgenoten Roland Tiemessen, Iwan Pinas en Joost Leijten mochten we er weer een mooie dag van maken. Dit jaar was Golfbaan het Regthuys aan de beurt. Een baan met geonduleerde holes en waterpartijen die regelmatig in het spel zijn. De juiste club kiezen is op deze baan een vereiste: 'neem ik een driver met het risico dat ie doorrolt en in het water belandt of sla ik korter en ga met de tweede slag over het water...?' Een bijkomende moeilijkheidsgraad was de harde wind: met wind mee 'vlogen' de ballen heerlijk ver, maar met wind tegen is het toch de 'kunst' om de bal daar te krijgen waar je 'm wilt hebben... Het werd een heerlijke ronde, gezellige flight, uitdagende baan en mooie slagen afgewisseld met ballen die in 't riet verdwenen. En aan 't eind op terras een verdiend biertje voor de dorst. Dank aan de organisatie: Ad de Rijk, Hans Schouten en Paul Baarbé (met dank voor de goed gekozen wijnen :-)) Kijk voor de uitslagen op SoGolf Monica Leijten
Een meewerkende baan en goed luisteren
Een zonnige dag, geschikt voor een schaduw paraplu, een lekker windje, een fantastische flight en bovengenoemde feiten maakte deze dag voor mij onvergetelijk. Mijn flight bestaande uit Fred Nelis, Peter Jager, nieuwe instromer Guus Donker en ondergetekende leverde de drie prijswinnaars. De lekker droge baan rolde zo goed mee, dat ik op hole 5 en 6 voor het eerst in drie jaar de green haalde en op hole 3 er net naast lag. Zondag op het Setjestoernooi kreeg ik van mijn mede setje op mijn kop dat ik bij het chippen te veel pols actie had waardoor ik meer knikkerde dan de bal de lucht in kreeg. Hou je armen en polsen gestrekt. Dat probeerde ik nu en warempel de ene na de ander mooie chip vloog de green op. Tel daarbij nog een paar putts van 3 à 4 meter en ik slaap nog slecht van het resultaat te weten 1 birdie en 8 parren in één wedstrijd. Ook de andere spelers lieten van zich horen; zo waren er nog birdies voor Michiel Hiemstra en Herman Weimans. Deze laatste sloeg ook de neary op hole 2. (Wie oh Wie neemt steeds de neary bal als aandenken mee? Er moet nu weer geïnvesteerd worden in nieuwe exemplaren.) Op hole 19 werd de UPC munt grif ingewisseld voor een koud biertje. Terwijl de bitterbal rondging maakte Paul Barbé de winnaars bekend te weten: Cees Braam 33 stfd punt; Fred Nelis 34 stfd punt; Guus Donker 39 stfd punt en Ben Bruggeman 46 stfd. Zoals al eerder gezegd; die slaapt nu nog slecht Ben Bruggeman
Mooie zonnige dag tijdens de 5e Bert de Haan Cup!
Vooraf even stilgestaan bij Bert, hij had ons weer een heerlijke dag toebedeeld om het meest frustrerende en niet begrijpend spelletje Golf te laten spelen. De ene dag valt alles de goede kant op, eventueel iets te lang of te kort, iets teveel naar links of naar rechts en vervolgens zoals de pro’s zeggen 'chippie - puttje - parretje'. De andere dag gaat er werkelijk niets goed en sla je tien ballen het water in. Vandaag was een dag van beiden, vier ballen het water in, maar dan toch nog met een goede chip dichtbij kunnen komen en toch nog met een goede score van vier of maximaal vijf ervan af te lopen. Vandaag was voor mij de dag dat ik mijn beste ronde op Weesp ooit heb gelopen, 'achtenzestig slagen'! Ik wil mijn flight genoten Wien Philips, Coos de Nijs en Bert Overdiek bedanken voor de gezellige middag, de Wedstrijdcommissie leden voor de goede organisatie en de dochter van Bert de Haan voor het beschikbaar stellen van de leuke extra’s bij de prijzen.
Alleen maar winnaars
Zaterdag 3 augustus was Golfbaan Waterland de arena voor de Andere Banen Competitie. En wat wil je dan nog meer op je vrije zaterdag: onder prima condities een ronde golfen met een leuke groep leden en mooie scores! Dus onder deze omstandigheden kan iedereen zich een winnaar noemen...! Kijk voor de uitslag op SoGolf
Allemaal setjes
Zestien echte setjes, geoefende setjes en gelegenheidssetjes stonden om 14.00 klaar om een lekker rondje te golfen, Green Some. Mooi weer, niet te warm een middag die weer geweldig georganiseerd was. Green Some kan je tot grote hoogte brengen, zo heerlijk dat je gewoon een misslag kunt hebben en de ander het weer recht kan zetten, tenminste als het andere deel van het setje dit dan ook waar weet te maken. Ik hoorde om ons heen kreten van plezier, geluk en helaas ook gemopper over een minder goede bal. Veel birdies alleen geen birdie ballen, want tja die kun je niet delen. Als je er dan drie weet te slaan, Ernst en Digna, is dat wel jammer. In ons setje voor altijd vulden wij elkaar prima aan en hadden bij geen enkele hole meer dan 5 slagen nodig. Op de hielen gevolgd door Bas en Peter en Max en Carla. Paul en Ruud de winnaars van 2023, partners in onze flight lieten zien dat een keer een setje met succes niet altijd een recept is voor nieuw succes. Dus Peter en ik zullen volgend jaar alle zeilen bij moeten zetten. Voor nu gaan wij genieten van onze koffie, thee belevenis. Jacqueline van der Linde (echt setje met Peter J.)
Veni, Vidi, Vici
Deze woensdag had ik met mijn golfmaatjes afgesproken om ook eens mee te doen aan de Instuif. Op die manier gaven we gehoor aan de oproep om meer deelnemers te hebben op de woensdagochtend. Tiny Scholten mocht 23 golfers verwelkomen, die onder een matig zonnetje, maar bij een prima temperatuur de strijd aanbonden. Stableford was de spelvorm en ik startte op hole 9, lekker dicht bij het clubhuis in een flight met Bram Beun, Wies Suwarganda en Ben Bruggeman. Feit was dat ik zelden op woensdag speel en geen idee had van de speelsterkte van iedereen. Gaande weg bleek ik aardig mee te kunnen komen. Jammer dat Bram, zoals hij zelf zei, zijn lijf leeg was na 9 holes en dat hij de strijd moest staken, maar het is toch dapper dat hij het elke week weer probeert. Veel succes met je revalidatie. Wat opviel was dat Wies als ze al niet zo’n briljante eerste bal sloeg, zij het met de tweede slag dat ruimschoots corrigeerde en dat Ben heel veel goede afslagen had en daarmee de basis legde voor een hoge score. Zelf had ik, voor mijn doen, een hele goede dag en met mijn hoge handicap (dus veel slagen mee) bleef ik Ben vandaag net voor.
Het wordt steeds gezelliger!
De wekelijkse Instuif weer. Elke woensdagochtend vrije inloop. Het enige wat je hoeft te doen is bijtijds opstaan en zorgen dat je om 9.30 uur je aanwezigheid meldt. Vervolgens twee rondes lopen in altijd weer wisselende samenstellingen; en ook dames en heren gemengd. De HCP tabel regelt wel dat er voor iedereen gelijke omstandigheden zijn. Dit schreef ik ongeveer een maand geleden. En deed een oproep om de opkomst wat te verhogen. Ik weet niet of dit heeft bijgedragen, maar feit is dat afgelopen woensdag we met 23 enthousiastelingen aanwezig waren! Zo’n 25% meer dan vier weken geleden. EN ook heel belangrijk; inmiddels 8 dames aanwezig.
Dames pakken de winst!
Op de 2e wedstrijd van de Zomeravondcompetitie was het wéér heerlijk weer! Jammer genoeg had de organisatie nog extra werk, want er kwamen, zonder af te zeggen, leden niet opdagen! Mijn flight bestond uit Pim, Charly en ik. Wij startten op hole 3. Omdat ik de vorige keer had gewonnen, was ik nu wel wat zenuwachtig. De eerste slag vloog helemaal naar links uit beeld, maar lag gelukkig nog speelbaar. De Neary stond op hole 4 en mijn bal lag nog net op de green! Die eerst holes verliepen wat stroef, zodat de flight achter ons een paar keer moest wachten (excuses). Later kwamen we wat beter op gang. Het was wonderbaarlijk hoe de baan van de bal soms verliep. Lopen we rechtuit te zoeken, maar door een paar rietstengels was de bal een heel eind naar links gegaan! Ook hadden we alle drie een keer, flink last van een bunker die niet meewerkte! Moe maar voldaan kwamen we terug in de brasserie. Na een heerlijk koel drankje volgde de uitslag. Er bleken veel birdies geslagen: Wien Philips had er zelfs twee! Martin Scholten Peter Janneman Arnold de Kort Roland Tiemessen Roy Bihari Mijn Neary werd eerst verbeterd door Ernst Oosterloo en daarna legde Roland Tiemesen zijn bal zo dicht bij de hole dat niemand hem meer kon verbeteren!! Punten verdeling: 5e Peter Janneman 35 4e Martin Scholten 35 3e Grace Imamkhan 35 2e Jacqueline v d Linde 40 1e Mieke v d Linden 41 Met dank aan de organisatie! Op naar 30 augustus voor de 3e en laatste wedstrijd! Mieke van der Linden
Iedereen heeft weer genoten
Een fikse korte regenbui om 13.00 uur. Via de mail waren we op de hoogte gesteld dat er een uitvaartbijeenkomst zou zijn in de tent op het evenemententerrein. Het was wat onwennig binnenkomen en de putting green werd voor aanvang niet druk bezocht. Om 14.00 uur konden we met een voltallige bezetting beginnen aan onze flights. Het was heerlijk golfweer; droog met een zonnetje erbij. Er waren mooie afslagen, mooie putts. Sommige holes werden gehaald in 2 slagen. Soms kon het ook wel wat beter, maar iedereen heeft weer genoten van het spel en de gezelligheid. Het evenement was weer goed georganiseerd door Yvonne Tuin en Gea Noë, en werd afgesloten met een hapje en een drankje. De eerste prijswinnaars Ben, Sjoerd, Evert en ik mochten genieten van nog een extra drankje en hapje. Dank jullie wel allemaal. Wil van den Hoogen
Ik ging ook wel goed
Het was een mooie golfdag en dus veel deelnemers aan de Instuif: 27. We speelden een best wel ingewikkeld systeem: strokeplay met aftrek van halve handicap, 2 mulligans (1 op de eerste en 1 op de tweede negen), en nog eens aftrek van je slechtste 2 scores.
Oergezellige wedstrijd voor beginners
Afgelopen zaterdag 13 juli, vond het tweede Debutantentoernooi van dit seizoen plaats. Voor deze, altijd oergezellige wedstrijd voor beginners, hadden zich ditmaal maar weinig kandidaten gemeld. We hebben nog overwogen om vanwege de regen de wedstrijd niet door te laten gaan maar professionele golfers spelen ook in de regen, dus even doorbijten. Na een paar afzeggingen bleven er nog maar 7 deelnemers over. Maar daarom niet getreurd want deze hoge handicappers hadden er best zin in om met de begeleiders (Hans van Santen, Trudy van Sloten, Dirk-Jan Ubbels en Gea Noë) een wedstrijdje te spelen en misschien zelfs wel hun handicap te verbeteren.
Een kampioenschap dat we niet snel zullen vergeten
Rond de tijd dat het jaarlijkse Strokeplay Kampioenschap op de agenda staat ben ik vaak met vakantie, maar dit jaar liep het anders en kon ik me inschrijven voor dit mooie toernooi. Helaas bleef de opkomst zeer matig wat enorm jammer is. Want bij een 'normaal' aantal deelnemers wordt er in verschillende categorieën gespeeld zodat iedereen kans maakt. Ook mijn handicap is wat aan de hoge kant maar ik begon met veel plezier aan de dag met mijn gezellige flight Yvonne Tuin, Gea Noë en naamgenote Astrid Drenth. Dat was dan ook gelijk de enige damesflight (helaas). De eerste 9: jasje aan, jasje uit want het weer was zeer zeer waaierig, af en toe wat spetters en best fris. Maar ja, het is al herfst sinds oktober vorig jaar dus we zijn er inmiddels aan gewend. De resultaten in onze flight liepen wat uiteen, maar ik liep een voor mijn doen geweldige ronde van 33 slagen. Dat kon ik op de 2e 9 niet helemaal vast houden maar met 37 erbij meer dan dik tevreden. Tijd voor lunch en besloten om daarna nog 9 (ipv 18) te lopen gezien het weer en omdat we toch maar de enige 4 dames waren (beetje gek argument maar wel in ons voordeel). De mannen gingen nog voor 18. 's Middags zou het droog en zonnig blijven zo was de voorspelling maar lopend op hole 5 zagen we nogal wat dreigends op ons afkomen. De hele dag hadden we ons al door windkracht 5 heen geworsteld, maar toen we bij de green van 6 kwamen zwol dit aan tot windkracht 6 (voelde als windkracht 83) en moesten we schuilen voor een fikse partij regen. Na een kwartiertje gingen we met volle moed weer verder maar de resultaten bleven beperkt. Astrid maakte nog een behoorlijk rondje met 41 slagen, ik kwam zelf niet verder als 44 maar alles bij elkaar opgeteld bleek dat genoeg voor de winst, dat ik van tevoren niet durven dromen!
Massaal naar Dortmund?
Slechts 19 deelnemers met een goed te bespelen baan ondanks de weer overvloedig gevallen regen de dag ervoor. Zou Golfvereniging Weesp dan massaal naar Dortmund zijn vertrokken om zich in de Oranje menigte te gaan ophouden voor de halve finale. Wel zie ik dat meerdere vaste instuivers die andere jaren van de partij waren vaker in eigen flights op de Instuifdag spelen. Wel jammer want we willen vanuit de Wedstrijdcommissie de Instuif blijven faciliteren en bij te weinig deelnemers kan dat gaan wringen.
Gedoodverfde winnaars worden laatste
Heerlijk weer en met een horeca-muntje op zak gingen zeven flights de baan in voor een strokeplay rondje met driekwart handicapverrekening. Een aantal vaste spelers die meestal hoge ogen gooien voor de prijzen deden dit nu in omgekeerde volgorde. Ze waren echt niet op dreef en kwamen met netto uitslagen van boven de 80 punten als hoogste binnen. Was weer eens een bijzondere belevenis zeiden ze. Mijn fight gestart op hole drie was om en om redelijk of slecht. Allemaal een par en daarna alledrie in de sloot. Of met zijn allen op een rijtje in de zandbak bij hole 17, nadat we de birdies op hole 16 hadden laten liggen. De neary op hole drie was voor velen te moeilijk, maar Kees Eitjes lukte dat wel, alhoewel dat zijn enige roemruchte feit van de dag was. Birdies waren er genoeg te weten: Coos de Nijs, Driekes van der Weert, Robert Andringa, Ruud Andringa, Gerard Stevens, Wim Vinju en Barry Jaspers. Volgens de wedstrijdleiding zijn er nog genoeg (harde) birdie ballen over... dus mensen 'Leef je uit!' De top vijf van de dag bestond uit Coos de Nijs netto 61 punt; Gerard Stevens netto 60 punt; Peter Janneman ook netto 60 punt; Barry Jaspers netto 58 punt en Ben Bruggeman netto 56 punt. Tijdens de uitslagen controle konden de horeca-munten ingewisseld worden voor een drankje in de lage prijscategorie, de bitterballen kwamen een kwartier later, want er moest eerst een stop verwisseld worden en daardoor was het vet koud geworden. Maar niet getreurd, we waren weer een middag zonder zorgen, lekker in de wei. Ben Bruggeman