Categorieën
Texas-scrambelen is leuk zegt Max Dolfin
Echt leuk en ook populair, dus alle holes bezet. Bij Texas Scramble is het de bedoeling dat alle spelers in een flight afslaan en daarna samen de beste bal kiezen, waarna vanaf die plek alle spelers verder spelen met hun eigen bal en dat gaat zo door totdat de bal in de hole ligt. Als extraatje geldt dan ook nog dat van iedere speler in een flight driemaal een bal vanaf de tee moet worden gebruikt, dus dat vraagt om tactisch en technisch spel van allemaal.
Ik werd ingedeeld bij Francisca Veldhuizen, Pim Rijnders en Roy Bihari. Zelf hadden we geen moment de indruk dat we geweldig goed speelden maar slecht ging het ook niet en als team deden we het goed, zelfs zo goed dat Francisca haar plannen om slechts 9 holes te lopen liet varen en de volle 18 holes uitliep; bovendien zat de stemming er prima in en werkte het weer ook nog mee.
We kwamen dus welgemoed aan bij hole 19 en daar bleek onze netto score van 38 slagen net één slag lager te zijn dan van drie teams met 39 slagen (en die teams stonden bol van gerenommeerde spelers en in de playing handicaps zat hooguit één slag verschil).
Dus hadden we als team gewoon prima gepresteerd en mochten we, buiten de gangbare hapjes, ter plekke genieten van onze prijs: een drankje naar keuze met een portie bitterballen.
Ik ben trots op mijn flightgenoten!
Hierbij de complete uitslag :
Max Dolfin, Pim Rijnders Roy Bihari en Cisca Veldhuizen met netto 38 slagen.
Wim Vinju, Bas Overwater, Wien Philips en Wil van Baarsen met netto 39 slagen (gemiddelde Exact handicap 27,38).
Wil Kok, Loes Philips, Gerard Stevens en Kees Braam met netto 39 slagen (gemiddelde Exact handicap 27,90).
Albert Drenth, Carla Dolfin, Beat Scheidegger en Michiel Hiemstra met netto 39 slagen (gemiddelde Exact handicap 28,68).
Astrid Drenth, Fred Nelis, Guus Donker en Gea Noë met netto 40 slagen.
Margareet Stevens, Martin Scholten, Sjoerd Bron en Kees Braam met netto 41 slagen.
Charly IJfs, Barry Jaspers, Coos de Nijs en Tiny Scholten met netto 42 slagen.
Wilfried Meun, Jacques van Vessem, Peter Jager en Ernst Oosterloo met netto 43 slagen.
Gerelateerde berichten
Afsluitende strijd om de Fred Looijer Cup voor NGF competitiespeelsters/spelers weer een waar feest!
Grote consternatie voorafgaand aan de wedstrijd om de Fred Looijer Cup op Golfbaan Waterland. Wat bleek, de gereserveerde buggy’s waren weliswaar helemaal opgeladen maar niet vooruit te branden. Gevolg: twee te late starters op hole 10 en zelfs één die daardoor helemaal niet mee kon doen. Nogmaals sorry Henk en overmacht is en blijft frustrerend als je er zo voor wilt gaan ! Een slecht begin van wat later toch nog een mooie dag voor menig aanwezige zou worden. Van de wedstrijd zelf vinden jullie de verslagen van twee direct betrokkenen, Beat en Monica (de individuele winnaars) en die spreken voor zich. Er werd namelijk op het scherpst van de snede gestreden voor ieder Stableford punt dat viel te verdienen, met als eindresultaat een verdiende winnaar in de vorm van team 1 van Gert Weijman. Omdat hijzelf net succesvol aan zijn ogen was geopereerd, maar dus niet actief mee kon doen, fungeerde echt- en ploeggenoot Astrid als teamcaptain. Na afloop was de aanwezigheid van Paul, samen met zijn Elfie, de kers op de taart van hoe een verenigingsleven wordt beleefd en gevierd. Ondanks zijn zware operatie en het vooruitzicht van een onzekere herstelperiode hadden zij beiden de kracht en moed om zijn makkers van team 4 (Beat) en de overige NGF Voorjaarscompetitiespeelsters en spelers te komen steunen. Petje af kanjer ! Het samen na afloop borrelen, Thaise hapjes nuttigen en genieten van een gezamenlijk (Thais) diner was een waardige afsluiting van een turbulente maar, volgens velen met mij, geslaagde dag. Op naar de volgende toernooien (Midzomeravond, Setjes en Jubileum) en misschien wel weer een NGF Najaarstoernooi in de maand oktober (4 woensdagen). Heb je zin om daaraan mee te doen ? Meld je dan aan bij ondergetekende middels een email (hansvansanten@planet.nl). Hopelijk tot ziens bij één van de bovengenoemde toernooien.
Het is voorbij voor je het weet!
Afgelopen vrijdag op 8 mei, de laatste competitiedag, was Team 4 van Beat de “gastheer” op onze thuisbaan Waterland en naar aanleiding van zijn ontvangen verslag is daar alles naar wens verlopen.
Geen enkele winst, dat hebben we sinds 2011 niet meer meegemaakt!
Afgelopen vrijdag op 1 mei, de dag van de arbeid, was niet besteed aan alle vier de NGF competitie teams van Golfvereniging Weesp. Vaste reporter Astrid heeft de ervaringen van haar Team 1 weer aan een haarfijne analyse onderworpen op deze voorlaatste wedstrijddag. Trek zelf uw conclusies in onderstaand verslag. Team 2 had Gerard niet alleen als speler, maar ook als verslaggever naar Gooise afgevaardigd. Hij heeft de ervaringen voor jullie treffend aan het papier toevertrouwd. De bijgaande foto toont een onverschrokken vastberadenheid voor de laatste wedstrijd op de mooie baan bij Schaerweijde in Zeist. Team 3 had voorzien in een verslaggever (Martijn) die er geen doekjes om windt als het om de prestatie van zijn team gaat. Aan de foto te zien na afloop was de teleurstelling van korte duur. Team 4 van Beat, koploper sinds het begin van de competitie, is het team dat wel de grootste domper te verwerken kreeg. Ook hier ontbreekt de wekelijkse foto met de samenstelling van het team niet. Alleen een wonder kan de jongens van Beat nog aan een poulewinst helpen, want zij zijn gastheer op de laatste wedstrijddag aankomende vrijdag in Amsterdam-Noord. Tot volgende week, wanneer de teams hun laatste wedstrijden spelen. Weesp 1 reist naar Nieuwveen (bij poulewinnaar Liemeer 1) om daar tegen Zeegersloot 2 op de valreep nog de eerste wedstrijdpunten bij te schrijven. Weesp 2 gaat naar Zeist (bij Schaerweijde 2) om tegen directe concurrent Gooise 2 nog een laatste gooi te doen om de felbegeerde 2e plaats in de poule. Weesp 3 maakt de verre reis naar Tilburg (bij Prise ‘d Eau 3) om het daar op te nemen tegen Ockenburgh 2, die de ranglijst aanvoert en te laten zien dat afgelopen vrijdag een éénmalige “day off” was. Weesp 4 kan als gastheer in Amsterdam-Noord geen punten meer toevoegen aan hun totaal, maar nog wel stilletjes hopen op het “mirakel van Waterland”.